Thursday, August 2, 2012

Hadiah Dari Seorang Anak

Bismillahirrahmanirahhem.... Assalamualaikum semua, semoga semuanya dalam keadaan sejahtera selalu, Alhamdullilah, sebb dah hampir sampai di pertengahan bulan ramadhan Allah bagi kita umur dan nikmat.. moga-moga terus terusan kita sebagai ubudiah yakni hamba abdi mensejahterakan Mulkiah Allah.. Aaminn..

entry santai-santai je hari ni, sekarang ni amani duduk dengan kakak amani kat Puchong.... terpisah sementara dengan Putrajaya yg menawan hati tu, tapi its okey lah, kat sini pun amani aktif ikut kaklong pergi join group Nisa' di Puchong, Alhamdullilah..... sementara tu amani jadi baby sitter jaga Faqih Qaid,,, wuaa, budak kecik ni dah makin lasak..tapi senyum je die.. huhuhu, InsyaAllah, amani ambil peluang ni sebelum further study,.. 

semalam dapat juga iftar dengan family ustaz ni, sebenarnye untuk sesi taaruf sahabat ustaz dengan amani...ehh, silap, ecececeh, huhuhu, dengan sahabat baik kaklong, Alhamdullilah, baik sangat orgnye,..moga berkat ye kak dayah ngn ustaz.....haisshh, lari tajuk plak, ni amani nak cerita pasal Irfan. Anak kaklong yg sulung... darjah 3.. die ni amani rasa special sgt Allah kurniakan dia...sebabnye, die sangat matured daripada umur 9 tahun...

dari segi percakapan, tingkah laku dan banyak hal laa...sebb amani rasa masa amani umur 9 tahun tu, amani memang nakal, x mcam die..sebab pertama sekali..

1. Irfan akan pastikan yg waktu sahur jam loceng dikunci untuk ummi dengan maksu die bangun buat preparation, walaupun hakikatnye, maksu je yg selalu bangun awai dari ampa sume...

2. Irfan akan kunci pintu rumah dan pastikan lampu bilik air kat dapur selalu di pasangm supaya bila Husna, adik die nak buang air bile malam, Irfan x susah-susah nakc ari penyapu ketuk suis bilik ayaq... hahaha, kreatif betuiii...

3. bila ada orang lelaki ketuk pintu rumah die akan jerit " Ummi, Maksu, cepat pakai tudung, ada org datang"... see, amani rasa pelik kalau org yg dah akhil baligh still x tutup aurat dengan baik lagi, sedangkan budak umur 9 tahun dah faham..

itu antaranya nye laa.. dan paling yg buat amani ngn kaklong rasa mcm sedih and syahdu bebenor... semalam bile kami sampai je rumah (abg long xde, kene transfer ke Jakarta untuk 1 tahun) Irfan terus bagi satu buah buku tulis yg berbalut dengan pensil picit dan lead pensil..

" nak, abg bagi umi sebg harijadi umi haritu"
" huhuhu, abg bagi umi buku ni nak tulis ape"
"umi tulis jela apa-apa"
"ok laa...tq abg... umi tulis aktiviti harian abg kat dalam buku ni "..

yang buat amani rasa syahdunye, duit die beli hadiah untuk ummi...ceritanya mcm ni..masa kami berdua jalan kaki ke masjid terapung depan rumah nak pergi terawih Irfan beritahu

" maksu, abg kan tolong kat masjid hari Jumaat"
"abg tolong ape"
"abg tolong kira duit tabung masjid,  pastu abg bagi tabung masjid kat org supaya org boleh derma "
"owhh yeke, bagus lah mcm tu "
"nanti Tok Harun bagi abg 5 ringgit, boleh beli hadiah umi"
"errmm.. ok.. "..

disitu, amani mula muhasabah diri kembali,.. anak sekecil ini sudah tahu untuk menghargai kehadiran ummi dan cuba untuk membahagiakan umi dengan hadiah..bagi kita hadiah buku dan pensel tu kecil dimata kita, tapi besar makna dalam hidup mereka..

hargailah apa sahaja yg ada di hadapan kita, jangan sesekali mendambakan sesuatu yg lebih baik dan sempurna dari apa yg kita milik, kerana, apabila ia lebih baik dan sempurna, belum tentu ia boleh membawa bahagia, kerana kesempurnaan bukan syarat untuk kebahagiaan... 
--belajar melihat apa yang kita tidak nampak dimata--

8 comments:

Lydia Miza(Aidyl Azim) said...

insyaAllah, moga akak pun sentiasa menghargai apa yg ada. Kadang2 kan, klu anak dah ramai tak terlayan.itu buat akak sedih.mcm td, akak buat nasi goreng utk qila, dia kan tak puasa, sebab cikgu bg roti je akak tau dia lapar. pastu dia asik puji kata sedapnye nasi goreng ummi msk ni.dia ckp smbl senyum.

buat akak terkilan sgt, biasanya akak pandang smbl jwb, tp td akak acuh tak acuh je sbb busy.sgt raqsa bersalah.moga Allah maafkan akak.huhuhu.dia tgh tido, akak lak nanges sbb sedih sgt.tak tau nape rasa sedih.mgkn sbb rasa akak tak layan dia dgn baik sedangkan dia memuji dan ckp smbl senyum.ikhlasnya pujian anak berumur 4 thn tu

maaf, terpanjang lak komen.

azwa amani said...

huhhu..takpe kak, amani faham rasa mcm tu, selalu jugak amani tgok kaklong, bile die dok tension ngn kerje, kdg2 tu anak2 tanya die, die termarah.. terkial2 muke budak tu kene marah.. huhuhu, amani lah yg kene take part pujuk dorg...

pastu kaklong mesti dtg balik ngn dorg and pujuk..errrm, bagus lag Qila tu kak, die hargai nasi goreng tuuu.. :)

akak, sory akak kol banyak kali x angkat, fon amani tu die problem skit, kdg2 x dgr pun bunyi org kol...nnti dah top up amani kol akak ye..

Hazwan Arif said...

woo,..kena cop awal2 ni..nak buat menantu

eh

the malay male said...

pokok pangkalnya adalah didikan diawal usia.

azwa amani said...

Hazwan : eh, yg kene cop tu bukan amani laa..pepandai je, siapa lah nak kat kite ni, rupe takde, ilmu xde, :D huhuhu...

azwa amani said...

the malay male : yupss, yg pentg ibu bapa kene tahu mcm mana nak didik, bukan setakt bagi duit belanja, hantar depan pintu pagar sekolah, pastu ambil.. huhu

Aina Mardiah Basri said...

salam..entry ni wat teringat kat anak sedara jugak..selalu buat kita terfikir n muhasabah diri..moga anak2 sedara amani menjadi daie untuk membangunkan kembali sinar islam..insyaAllah..

azwa amani said...

Aina Mardiah Basri : tq mendoakan.. InsyaAllah.. Aaminn Ya Rabb

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...